006 | 1 Nefi 2 | Laman i Lemuel

co nam mają do przekazania Laman i Lemuel

Czasami w pismach świętych czytamy o ludziach, którzy nie byli dobrzy. O nich też warto się uczyć, by wiedzieć jakich unikać błędów. Poznajmy dwóch takich gagatków:


Laman Szemralski i Lemuel Narzekalski


No dobra, przyznaję, że nie wiem jakie mieli nazwiska (a już na pewno nie mieli dwóch różnych, bo byli przecież braćmi). Te jednak bardzo pasują do ich charakterów.

Co wiemy o Lamanie i Lemuelu?

1. Byli oni członkami Kościoła. Warto o tym pamiętać. Tak jak Ty i ja obiecali oni Bogu, że będą przestrzegać jego przykazań. Gdyby nie byli członkami Kościoła, to moglibyśmy założyć, że może nie wiedzieli jak należy postępować. Oni jednak wiedzieli.

2. Byli najstarszymi synami Lehiego. Ich tata był bogaty i miał dobre wykształcenie. Niewątpliwie Laman i Lemuel mieli szansę zdobyć dużo wiedzy. Ich rodzice byli dobrymi ludźmi i opiekowali się nimi.

3. Laman i Lemuel wypełniali przynajmniej niektóre zadania jakie wyznaczał im ich ojciec. W końcu posłusznie poszli z nim na pustynię. Można ich więc nazwać aktywnymi członkami Kościoła.

Obaj posiadali jednak pewną cechę, która odbierała im spokój i radość:

→ przeczytaj 1 Nefi, rozdział 2, wersety 11 i 12

♦ Czy Laman i Lemuel chętnie opuścili Jerozolimę?

Gdzie tam! Ciągle narzekali. Wyobrażam sobie jak Lehi i Saria siedzą sobie w namiocie i nagle Saria przykłada rękę do ucha, nasłuchuje przez chwilę i pyta swojego męża:

- Lehi, kochanie, po co zamontowałeś w namiocie stare, skrzypiące drzwi?

Wtedy Lehi odpowiada:

- Ależ kochana Sario, to nie skrzypiące drzwi, tylko nasze chłopaki, Laman i Lemuel wracają z polowania. Przecież wiesz, że oni bez ustanku jęczą i narzekają.

Wiele razy, kiedy czytamy o Lamanie i Lemuelu to widzimy słowo szemrać. Szemrać to znaczy narzekać. Kiedy mamy wiarę to nie szemramy, bo wierzymy, że wszystko się w końcu dobrze ułoży. Czasami jednak może się nam wydawać, że prezydent gminy się pomylił, albo niepotrzebnie powołał siostrę Dorotę na prezydenta Stowarzyszenia Pomocy, albo powinien był Ciebie poprosić o zorganizowanie tej zabawy zamiast brata Radka. Takie myśli nie koniecznie są czymś złym. Ale kiedy zaczynamy z tego powodu szemrać i pokazywać innym, że jesteśmy mądrzejsi i sami wiemy najlepiej co zrobić, to już nie jest za dobrze. Bo to oznacza, że mamy trochę za dużo dumy i trzeba się nauczyć więcej pokory.

♦ Dlaczego Laman i Lemuel szemrali? (odpowiedź znajdziesz pod koniec wersetu 12)

Gdyby chłopaki słuchali lekcji przygotowywanych przez ich mamę, gdyby nie spali na lekcjach Szkoły Niedzielnej, gdyby codziennie czytali pisma święte tak jak ich namawiał ich tata, to może by nie szemrali. Bo rozumieliby lepiej ewangelię. Lepiej by też znali Boga i rozumieli jak On postępuje.

Ale przecież Laman i Lemuel wyszli z Jerozolimy! To wymagało wielkiej ofiary! Czy nie byli za to błogosławieni?!

Przeczytajmy fragment, który mówi na ten temat. Znajdziesz go pod koniec Księgi Mormona (na stronie 456)

→ przeczytaj Księgę Moroniego, rozdział 7, wersety od 6 do 8

A więc Pan oczekuje od nas dwóch rzeczy:

1. że będziemy wykonywać nasze zadania (będziemy posłuszni)

2. i będziemy wszystko robić chętnie, bez narzekania

Laman i Lemuel spełnili pierwszy warunek, ale drugiego niestety nie.

♦ Jak myślisz, dlaczego Bogu zależy, byśmy służyli mu chętnie?

Może dlatego, że On wie, że możemy mieszkać w jego Królestwie tylko wtedy, gdy nasze serca staną się podobne do serca Jezusa. A Jezus był pokorny i znajdował radość w służeniu Ojcu.

Kiedy chce Ci się narzekać, to spróbuj sobie powiedzieć: Przecież nie chcę być taki jak Laman. Spróbuj też nauczyć się robić to, o co Cię proszą rodzice chętnie i bez narzekania. Na początku może to być trudne, ale skoro ludzie nauczyli się latać na księżyc i budować prawie kilometrowe wieżowce to na pewno zdolni jesteśmy oduczyć się narzekać.

czego się dziś nauczyliśmy

♦ Dlaczego powinniśmy się uczyć nie tylko o prorokach, ale także o złych przykładach?

♦ Czy Laman i Lemuel byli członkami Kościoła?

♦ Jaka jest różnica między robieniem tego co dobre niechętnie i niechętnie?

♦ Co to znaczy szemrać?